"อ้ายสมปลูกคะน้าไปขายกาดสันป่าข่อย
ห้องเลยว่าง ราคา 1,000 บาท/คืน/ 2 คน (ราคารวมอาหารเช้า)"
เริ่มจากการริเริ่มไปเที่ยวเชียงใหม่แบบ backpack ของตัวนุ่มกับตัวแน่น จึงเริ่มเสิร์ชหาที่พักสวยๆ ราคาถูก
ก็เผอิญไปเจอะกับประโยคข้างบนเข้า  เราจึงพยักหน้ากัน 2 คนนุ่มแน่นว่า  "ที่นี่ไม่ไปไม่ได้แล้ว มันเท่มาก"
 
ตัวนุ่มกับตัวแน่น
 
concept ของบ้านหน้อยนอนม่วนอยู่ตรงที่ ให้ผู้เข้าพัก ได้สัมผัสความเป็นอยู่แบบบ้านๆ ผ่านเรื่องเล่าบนชานไม้
และใต้ถุน ถ่ายทอดชีวิตชาวเชียงใหม่รอบนอกผ่านสื่องานศิลปะครัวเรือนได้อย่างลงตัว
โดยความเห็นของเราซึ่งไม่ได้รู้เรื่องศิลปะอะไร ก็ต้องบอกว่ามันเจ๋งแฮะ
 
รายละเอียดเกี่ยวกับแนวคิดและราคาสามารถเข้าไปดูได้จาก website นะครับ ขอพาไปชมแค่ความเห้นเราก็พอ
 
ตัวนุ่มกับตัวแน่น
 
เมื่อดูราคาแล้ว คืนละพันก็ทำให้ตัวนุ่มกับตัวแน่นเป็น backpacker ตัวปลอมทันที เพราะเพื่อนบอกว่าต้อง
ไม่เกิน 450 ถึงจะเป็นตัวจริง  แต่ว่าเรายอมครับ
 
ตัวนุ่มกับตัวแน่น
 
เห็นเจ้าตัวนี้ตอนแรกก็นึกว่าเป้นที่มาของชื่อเกสเฮาส์นะเนี่ย นอนม่วนจริงๆ
 
ตัวนุ่มกับตัวแน่น
 
ที่พักที่นี่สอบถามแล้ว คนดูแลจะเป็นคนในพื้นที่ ที่มานอนที่นี่เลย พูดภาษาเหนือกับเรา เตรียมกับข้าวให้เรา
ส่วนเจ้าของจะแวะเข้ามาบ้าง เค้าบอกว่าเสียดายห้องถ้ามานอนที่นี่ ให้ลูกค้าพีกดีกว่า
 
ตัวนุ่มกับตัวแน่น
 
พูดคุยกับอ้ายทอง คนดูแล เค้าก็บอกว่ามีฝรั่งมาอยู่เป็นปีเลย แกเป็นศิลปินเยอรมัน เห็นเพ้นขวด เพ้นแก้ว
อยู่ใต้ถุนบ้าน ก็เลยไปแอบดู ก็ท่าทางแกจะอยู่นานจริง ของเต็มเลย
 
ตัวนุ่มกับตัวแน่น
 
บ้านที่เราจองไว้ชื่อ "คะน้าอ้ายสม" ก็อย่างว่า  อ้ายสมแกเอาคะน้าไปขายที่กาด ห้องเลยว่างให้เรานอนได้คืนนึง
แต่เอ๊ะ !! ตัวนุ่มยังแต่งกายไม่เข้าสถานที่นะ ต้องมีการแต่งองค์กันบ้างแว้ว....
 
ตัวนุ่มกับตัวแน่น
 
เจ้าตัวแน่นก็ยังผิดสถานที่อยู่แฮะ ไม่ได้และต้องรีบแต่งตัว
 
 
สำรวจห้องพักก่อน น่านอนมาก บรรยากาศดี และสะอาด
 
 
อยู่เป็นปีก็ได้แหละ แต่ไม่มีตังค์แค่นั้นเอง
 
 
ที่เห็นน่ะ ไม่ได้เอาไว้ใส่แกงนะคร้าบ เป้นโคมไฟ เท่มากๆ ส่องมาจากข้างใน
 
 
 
 มีอ่างอาบน้ำด้วย ห้องน้ำก็มี design สุดเจ๋งเหมือนกัน เห็นกระจกที่อยู่ในถาดมั๊ยคร้าบ
 
 
 
ตรงบริเวณหลังห้องก็มีชานพักผ่อนหย่อนใจ บริเวณนี้กินข้าวทำครัวได้
 
 
 
 
 
 
 
โคมไฟนี้ได้ใจผมมากๆ เลย
 
 
 
แต่งตัวเคารพสถานที่แล้วคร้าบ วิ๊ง!!! ดูไปคล้ายๆ นักท่องเที่ยวญี่ปุ่น
 
 
แต่ไอเรื่องแต่งตัวเนี่ยต้องยกให้ตัวนุ่ม เค้าเป๊ะตลอด แต่งได้ชาวบ้านจริงๆ ดูท่านั่งเค้าซะก่อน
 
 
ไปทัวร์รอบๆ กันเถอะ
 
 
ของที่วางไว้รอบๆ นั้นก็ทำให้บรรยากาศมันช่างได้อย่างที่เราคาดหวังเลย
 
 
บริเวณสำหรับกินข้าว
 
 
ท่าถนัดของตัวแน่น
 
 
อ้ายทองเค้านั่งอยู่แถวๆ นี้ มีอะไรเรียกแกได้
 
 
ชากาแฟ self service จ้า
 
 
 
 
กลับมานั่งกินเค้กจากแดงเบเกอรี่  เค้กเราเฉยๆ แต่ขอบอกว่าขนมปังร้านนี้เด็ดมากกกกก
 
 
โคมไฟในปี๊ปมันก็เท่น่าดู 
 
 
 
 
 
 
 
ส่วนสุดท้ายของที่พักนี้ ก็ต้องพูดถึงหนึ่งในพนักงานต้อนรับของที่นี่ก้คือ "เจ้าดำ"
หลังๆ ที่ไปพักรีสอร์ทต่างๆ ก้มักจะมีหมาน่อยประจำทุกรีสอร์ท เจ้าดำก็เป็นหนึ่งในนั้น
ที่ผู้เข้าพักจะต้องเจอกันทุกคน
 
 
เจ้าดำจะกระดิกหางจนตัวโยนมาตั้งแต่ไกล เพื่อเข้ามาหาผู้มาเยือน สายตาที่เป็นมิตรอย่างสุด
กับความดำสะอาดหมดจด ทำให้เราต้องกลั้นใจไม่เอามันขึ้นรถไปด้วย คล้ายการไม่เอาหอยกลับมาจากทะเล
ว่าไปนั่นเลย
 
 
สุดท้ายขอพูดถึง แดงเบเกอรี่ซะหน่อย ถ้ามาบ้านหน้อย ก็ต้องผ่านเพราะอยู่ปากทางเข้าที่พัก
เราสังเกตเห็นว่ามีรถพื้นที่มาจอดซื้อเยอะมากกก และเราก็ไม่เคยเ